W kontekście TeXa (zwłaszcza LaTeXa) mówi się często o logicznej adiustacji tekstu (ang. logical markup, logical design), w przeciwieństwie do adiustacji wizualnej. Nasz ulubiony system ma szczególnie dobrze nadawać się do takiego trybu pracy, pozwalając na rozdzielenie treści publikacji od opisu jej wyglądu. Jak argumentuje autor LaTeXa, pierwszą funkcją prawie wszystkich poleceń LaTeXa jest opis (logicznej) struktury dokumentu. Natomiast decyzje o sposobie formatowania możemy podejmować i zmieniać w dowolnej chwili pracy nad publikacją (no może prawie dowolnej…).

W wystąpieniu chciałbym przyjrzeć się bliżej LaTeXowi z takiego punktu widzenia i pokazać na przykładach z własnej praktyki, jak zorganizować pracę według koncepcji adiustacji logicznej, ale także jakie ma ona ograniczenia.